Richard heeft de spierziekte ALS
“Ik had graag meer tijd gehad, maar niemand krijgt het eeuwige leven”
Hij is een positieve man, altijd geweest. Maar de diagnose ALS kwam als een mokerslag. “Mijn dagen zijn geteld, dat drong meteen tot me door. Het is gewoon een doodvonnis. Tegelijkertijd realiseerde ik me vrij snel dat ik nog steeds alles uit het leven wil halen wat erin zit. Dat is en blijft mijn motto.”
“In 2022 kreeg ik last van uitval in mijn voeten, ik was 57 en viel zomaar om. Eerst dachten ze dat er een zenuw bekneld zat in mijn rug. Er volgde een operatie, elf stalen pennen erin. Maar na een halfjaar revalideren zei de fysiotherapeut: ‘Richard, ik vertrouw het niet. Jij gaat achteruit in plaats van vooruit.’ Dat bracht de bal aan het rollen.”
Slecht nieuws
“Toen ik bij een neuroloog kwam in het St. Antonius Ziekenhuis, zei hij na een paar onderzoeken: ‘Ik kan het niet met zekerheid zeggen, maar je moet rekening houden met slecht nieuws.’ Na een dag vol onderzoeken in het UMC Utrecht kwam de uitslag. Ik had nog een beetje hoop op een andere spierziekte. Maar ze zeiden: ‘We hebben geen goed nieuws, je hebt ALS.’ Het was verschrikkelijk om dat te moeten vertellen aan de mensen van wie ik houd.”
“Ondertussen verliezen mijn benen en armen het langzaam van de zwaartekracht. Gelukkig kan ik nu nog zelf eten, praten en slikken. Maar steeds opstaan en gaan zitten is lastig en er komt een moment dat ik aan de nachtbeademing zal moeten.