Psychologische aanpak van pijn bij dunnevezelneuropathie

Achtergrond van het onderzoek

Mensen met dunnevezelneuropathie hebben vaak hevige pijn. Deze kan erg invaliderend zijn en heeft een negatieve invloed op de kwaliteit van leven. Behandeling van een onderliggende aandoening of met pijnstillers helpt vaak onvoldoende. Aandoeningen waarbij zenuwpijn centraal staat, gaan vaak gepaard met gevoelens van angst en somberheid. Alhoewel neuropathische pijn een lichamelijke oorzaak heeft, lijken dus ook psychologische factoren een rol te spelen. Psychologische behandelingen kunnen deze factoren beïnvloeden.

Doel van het onderzoek

Het doel van dit onderzoek is om een gerichte psychologische behandelmethode te ontwikkelen tegen pijn bij dunnevezelneuropathie. In de eerste fase van het onderzoek interviewen de onderzoekers mensen met dunnevezelneuropathie om te achterhalen hoe zij tegen pijn, functioneren en kwaliteit van leven aankijken. Op basis van eerder verzamelde informatie en nieuwe vragenlijsten zullen de onderzoekers vervolgens psychologische factoren definiëren die een rol spelen bij neuropathische pijn. In de derde en laatste fase van het onderzoek worden 8 patiënten met drie psychologische behandelmethoden behandeld, om zo te kijken welke behandeling het beste effect heeft.

Tussentijdse resultaten

Deel 1 en 2 van het onderzoek zijn afgerond. De onderzoekers interviewden 15 patiënten. Hieruit kwam naar voren dat patiënten angst- en depressieve klachten ervaren. Een vorm van cognitieve gedragstherapie kan waarschijnlijk van belangrijke waarde zijn voor het verbeteren van de kwaliteit van leven. N.a.v. de bevindingen uit de interviews is in deel 2 van het onderzoek de prevalentie van angst en depressie bij dunnevezelneuropathie (1310 patiënten) onderzocht.
Daarnaast is een speciale app gebruikt onder 21 patiënten, bruikbaar gebleken om de psychologische factoren bij pijn bij dunnevezelneuropathie in kaart te brengen. Uit het onderzoek bleek dat bij mensen met dunnevezelneuropathie pijn en lichamelijke activiteit op een ingewikkelde manier samenhangen. Dit wordt mede beïnvloed door hoe iemand zich voelt, vermoeidheid, negatieve gedachten en gedrag. Meer inzicht in deze wisselwerking kan helpen bij de behandeling en het verbeteren van functioneren.

In de komende periode wordt het laatste deel van de studie afgerond: het ontwikkelen en testen van een geschikte behandeling.